آیا نفوذ حزبالله دو سال پس از شهادت سیدحسن نصرالله کاهش یافته است؟
اسکای نیوز در گزارشی اختصاصی به بررسی دو برداشت در خصوص کاهش نفوذ حزبالله پس از سیدحسن نصرالله پرداخت؛ یک پژوهشگر سیاسی معتقد است که حزب بخشی از نفوذ سیاسی خود را از دست داده، درحالیکه پژوهشگری دیگر بر این باور است که شکست در جنگ به معنای پایان حزب یا فرهنگ مقاومت در لبنان نیست.
میدل ایست نیوز: گذشت دو سال از شهادت سیدحسن نصرالله دبیرکل سابق حزبالله لبنان، پرسشی را درباره جایگاه این حزب در لبنان به وجود میآورد: آیا جنگ و ترور رهبران حزبالله، توان تاثیرگذاری بر تصمیم سیاسی و نظامی را گرفته است یا اینکه پایگاه مردمی حزبالله همچنان نقشی غیر قابل انکار به آن میدهد.
به گزارش اسکای نیوز، این پایگاه خبری در گزارشی اختصاصی به بررسی دو برداشت در این خصوص پرداخت؛ ابراهیم ریحان نویسنده و پژوهشگر سیاسی معتقد است که حزب بخشی از نفوذ سیاسی خود را پس از جنگ 2024 از دست داده، در حالی که طارق عبود، شخصیت آکادمیک و پژوهشگر سیاسی بر این باور است که شکست در جنگ به معنای پایان حزب یا فرهنگ مقاومت در لبنان نیست.
چه چیزی پس از نصرالله تغییر کرد؟
ریحان معتقد است ترور نصرالله در سپتامبر ۲۰۲۴ و سپس ترور هاشم صفیالدین، که نامزد جانشینی او بود، نقطه عطفی در رهبری حزبالله لبنان ایجاد کرد.
وی گفت که نقش نصرالله فراتر از لبنان بود و به سوریه، یمن و عراق نیز گسترش مییافت؛ ضمن اینکه او توانایی برقراری ارتباط با نیروهای سیاسی لبنان و مدیریت اختلافات با آنها را داشت.
به گفته ریحان، نعیم قاسم، دبیرکل کنونی حزبالله، از همان نقش و جایگاه سیاسی برخوردار نیست. وی در این زمینه به درگیری لفظی میان حزبالله و جریان ملی آزاد به ریاست جبران باسیل اشاره کرد و گفت که چنین درگیریای در دوران نصرالله به این شکل رخ نمیداد.
ریحان همچنین اختلاف در اظهارات مسئولان حزبالله را نشانهای از ضعف رهبری مرکزی این حزب دانست و مدعی شد که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران کنترل بیشتری بر تصمیمهای سیاسی و نظامی حزبالله پیدا کرده است.
در مقابل، عبود این دیدگاه را که شکست نظامی به معنای پایان حزبالله است، رد کرد و با اشاره به آنچه کسب ۳۵۰ هزار رأی ترجیحی از سوی حزب اعلام کرد، گفت که این پایگاه مردمی مانع از نادیده گرفتن حزب در بررسی آینده لبنان یا تشکیل دولتهای این کشور میشود.
سلاح و دولت؛ محور اصلی اختلاف
ریحان گفت که انتخاب جوزف عون به ریاستجمهوری لبنان، با وجود رأی نمایندگان حزبالله به او، نشاندهنده کاهش توانایی حزب برای تحمیل گزینه سیاسی خود است.
وی افزود که بیانیه وزارتی دولت نواف سلام سیاستهای حزبالله را که به گفته او در دولتهای پیشین حضور داشت، دربر نگرفته و حزب نیز نتوانسته است از کسب رأی اعتماد این دولت جلوگیری کند.
ریحان همچنین اعطای رأی اعتماد حزبالله به دولت را به معنای پذیرش عملی بیانیه آن درباره انحصار سلاح در دست دولت دانست.
وی گفت که موافقت وزیران نزدیک به نبیه بری، رئیس پارلمان لبنان، با تصمیم دولت درباره فعالیت نظامی حزبالله نیز پوشش سیاسی گستردهای برای این تصمیم فراهم کرده است.
در مقابل، عبود گفت که دولت نماینده لبنانیهاست و حضور حزبالله در آن نیز نشاندهنده نمایندگی بخشی از جامعه لبنان توسط این حزب است.
وی توضیح داد که فراکسیون وفاداری به مقاومت از جلسه بررسی رأی اعتماد خارج شد و جریان ملی آزاد خواستار برگزاری این جلسه شده بود.
عبود همچنین گفت که تصمیمگیری در لبنان در طول تاریخ تحت تأثیر نفوذ خارجی بوده و معتقد است امروز نیز نفوذ امریکا در تصمیمهای دولت این کشور وجود دارد.
ریحان در پاسخ گفت که این نهادهای منتخب هستند، نه یک حزب به تنهایی، که اراده لبنانیها را نمایندگی میکنند. وی با اشاره به اینکه دولت نواف سلام رأی اعتماد ۹۰ نماینده از مجموع ۱۲۸ نماینده پارلمان را به دست آورده است، بر این موضوع تأکید کرد.
او همچنین پرسید آیا شلیک موشک یا ورود به جنگهای منطقهای میتواند بازتابدهنده دیدگاه همه لبنانیها باشد.
این اختلاف به دلایل ازسرگیری درگیری با اسرائیل نیز کشیده شد. ریحان درباره اینکه آیا لبنانیها، بهویژه ساکنان جنوب لبنان، با شلیک ۶ موشک در حمایت از ایران موافق هستند یا خیر، پرسش کرد.
عبود در مقابل گفت که حزبالله پس از حدود ۱۵ ماه ادامه حملات اسرائیل پاسخ داده است و برآورد کرد که در جریان این مدت ۵۰۰ نفر کشته و ۱۱ هزار واحد مسکونی تخریب شدهاند.
ریحان وجود تجاوزگری اسرائیل علیه لبنان را پذیرفت، اما در عین حال معتقد بود مداخلات منطقهای نیز در تشدید این رویارویی نقش داشتهاند.
