میدل ایست نیوز: عراق در روزهای اخیر شاهد از میان رفتن یکی از مهمترین مظاهر جغرافیایی و زیستمحیطی خود یعنی خشک شدن دریاچه ساوه در جنوب عراق بود.
به گزارش «العربی الجدید» این موضوع موجب نارضایتی گسترده مردم عراق به خصوص ساکنان استان مثنی که این دریاچه در آن واقع شده و از مهمترین جلوههای طبیعی و تاریخیاش شمرده میشد، شده است.
برهم صالح، رئیس جمهوری عراق با انتشار توئیتی نوشت که این حادثه تذکری جدی درباره خطر تغییرات اقلیمی در عراق است که موجودیت عراق و منطقه و جهان را تهدید میکند.
فعالان محیط زیست تأکید میکنند که خشک شدن دریاچهای هزاران ساله زنگ خطری جدی درباره خطرات زیستمحیطی است و موجب نگرانی درباره خشک شدن دیگر دریاچهها به علت بی توجهی حکومت میشود.
آنان تأکید میکنند که از چند سال پیش کوشیده بودند توجه افکار عمومی و دولت را به خطر خشک شدن دریاچه ساوه جلب کنند و دولت هم وعدههایی داده بود اما به نظر میآید که تلاشهای دولت شکست خورده است.
دریاچه ساوه به در زمینی به وسعت 4.4 کیلومتر و عرض 1.7 کیلومتر با عمق یک تا چهار متر بود.
وزارت منابع آبی عراق تأکید کرد که برای احیای دریاچه باید سه سال پیاپی پرآبی در عراق رخ دهد. با این همه «ریاض العانی، کارشناس محیط زیست، تأکید میکند که دولت میتواند با اقداماتی دستکم نصف یا حتی یک چهارم دریاچه را احیا کند.
العانی علت این رخداد را نخست مشکل جهانی افزایش دمای کره زمین و کاهش نزولات آسمانی و دیگر کاهش سطح آب رودخانه فرات به علت عدم رعایت حقآبه عراق توسط ترکیه میداند.
به گفته العانی صدها هزار زمین کشاورزی و کارگاه صنعتی در طراف رودخانه فرات است که از آبهای رودخانه و آبهای زیرزمینی استفاده میکنند و این باعث کاهش منابع آبی دریاچه میشود.
دریاچه ساوه به علت نسبت بالای نمک و رنگ سبز آب آن یک جاذبه طبیعی با شهرت جهانی و از اصلیترین مراکز گردشگری برای ساکنان استان مثنی و دیگر استانهای عراق بود.
در اطراف این دریاچه یک شهرک گردشگری ساخته شده بود که یک منبع مهم درآمد برای بسیاری از ساکنان منطقه بود.
شوری آب دریاچه باعث ایجاد دیوارههای نمکی در چهارطرف آن شده بود که جذابیت طبیعی ویژهای به آن بخشیده و آن را برای عکاسان و هنرمندان تجسمی جذاب کرده بود.
این باعث شده که بسیاری هنرمندان هنرهای تجسمی و عکاسان عراقی کمپینی برای آگاهسازی مردم به خطر خشکسالی و بیابانزایی که مشکل جدی برای عراق شده است راه بیندازند.
