روزنامه عبری اسرائیل هیوم خبر داد؛بحران مهاجرت معکوس در اسرائیل و ثبت پایینترین نرخ رشد جمعیت در سال ۲۰۲۵
آمارهای تکاندهنده از وضعیت جمعیتی اسرائیل در سال ۲۰۲۵ نشان از یک «مهاجرت معکوس» گسترده و بیسابقه است که تحلیلگران آن را نتیجه مستقیم فروپاشی اعتماد به امنیت و ثبات آینده این رژیم توصیف میکنند.

میدل ایست نیوز: «آریل فلدشتاین» نویسنده یهودی در یادداشتی تحلیلی در روزنامه «اسرائیل هیوم»، با اشاره به خاطرات تلخ پس از جنگ ۱۹۷۳، وضعیت کنونی جامعه اسرائیل را یک «نقطه شکست» جدید نامید و تاکید کرد: بر اساس آمارهای منتشر شده در پایان سال ۲۰۲۵، نرخ رشد جمعیت به رقم ناچیز ۱.۱ درصد سقوط کرده است.
به گزارش الایام، این نویسنده با مقایسه مهاجرت معکوس اسرائیلیها بعد از جنگ سال 1973 با مهاجرتهای کنونی تصریح کرد: به یاد میآورم که در آن زمان چگونه در نیمههای شب، دو یا سه خانواده از محله ما بارو بندیل خود را بستند و رفتند و در روزهای اول همه چیز عجیب بود و دیگر خبری از دوستان محله و همکلاسیها نبود و تنها یک نگاه به پنجرههای آپارتمانشان کافی بود تا حقیقت تایید شود که آنها رفته بودند.
او گفت: در آن زمان، به این پدیده «مهاجرت معکوس» میگفتند و این واژه با حسی از شرم و گناه همراه بود و ما میشنیدیم که برخی به استرالیا، کانادا یا امریکا یا جاهایی دور و ناشناخته رفتهاند که برای ما فقط روی نقشههای رنگی اطلسهای بزرگ وجود داشتند.
این نویسنده اسرائیلی اظهار داشت: در میان انبوه گزارشهای پایان سال، یک داده آماری منتشر شد که هرچند گذرا به نظر میرسید، اما تکاندهنده بود زیرا در سال ۲۰۲۵، رشد جمعیت به شدت کند شده و به حدود ۱.۱ درصد رسیده است.
علت اصلی این وضعیت، تراز منفی مهاجرت است که به حدود ۲۰ هزار نفر میرسد و در واقع حدود ۶۹ هزار اسرائیلی، اراضی تحت حاکمیت را ترک کردهاند، در حالی که رشد طبیعی جمعیت ۱۸۲ هزار تولد در برابر ۵۰ هزار مرگ و میر بوده است.
نویسنده در یادداشت خود آورده است که مهاجرتهای اخیر صرفاً جنبه اقتصادی ندارد، بلکه نشاندهنده شکست تصور اسرائیل به عنوان یک مکان و پناهگاه امن است. وقتی دهها هزار اسرائیلی آن هم دقیقاً پس از رویدادهای مربوط به یک شکست ملی، رفتن را انتخاب میکنند، این نشاندهنده شکاف برداشتن آن تصور بنیادین از اسرائیل به عنوان یک جای امن است. این یک «فرار» لحظهای نیست، بلکه فرایندی انباشته است که بافت اجتماعی را تضعیف و حس بلاتکلیفی را در میان کسانی که باقی ماندهاند، عمیقتر میکند.
فلدشتاین این ارقام را یک تابلوی هشدار بزرگ در حوزههای اجتماعی، اقتصادی و ملی میداند که ریشه در عدم اطمینان به پایداری نظام و امنیت آینده دارد.
این تحلیلگر در پایان خاطرنشان میکند: در هر جای دیگری، چنین آماری منجر به اعلام وضعیت اضطراری و بحثهای فوری در دولت و پارلمان میشد، اما در فضای فعلی اسرائیل، گویی دیگر هیچ موضوعی فوریت و اهمیت خود را برای مقامات ندارد.



