پیامهای بازداشت مادورو برای خاورمیانه
العالم الجدید نوشت: عملیات امریکا علیه ونزوئلا و بازداشت رئیس جمهور آن، پیامی به دشمنان واشنگتن است مبنی بر اینکه آماده تحمیل اراده سیاسی و امنیتی خود با هر هزینهای است حتی اگر نیاز به تعرض به قوانین بینالمللی و قواعد نظم جهانی باشد.
میدل ایست نیوز: عملیات امریکا در ونزوئلا و بازداشت نیکولاس مادورو رئیس جمهور آن صرفا یک تحول امنیتی گذرا نیست بلکه به پیامی سخت از سوی امریکا تبدیل شده که نشان دهنده انتقال واشنگتن از منطق فشار به سیاست قاطعیت و تحمیل امر واقع است.
به گزارش العالم الجدید، ناظران بر این باورند که عملیات امریکا در ونزوئلا، علاوه بر جنبه امنیتی، پیامهای سیاسی غیر مستقیم برای دشمنان واشنگتن به ویژه در خاورمیانه دارد مبنی بر اینکه منطقه جدید قدرت، رویکردی با هدف وادار کردن آنها به گشایش مجدد کانالهای مذاکره یا انعطاف نشان دادن در سایه درک فزایندهای از این مساله است که تهدیدهای امریکا در هر زمانی قابل اجرا است.
بازداشت مادورو و پیامی به دشمنان واشنگتن
در همین راستا، نزار حیدر تحلیلگر مسائل سیاسی در گفتوگو با العالم الجدید گفت که آنچه در ونزوئلا رخ داده را نمیتوان از تغییر واضح رویکرد دولت امریکا جدا دانست، رویکردی که آماده تحمیل اراده سیاسی و امنیتی خود با هر هزینهای است حتی اگر نیاز به تعرض به قوانین بینالمللی و قواعد نظم جهانی باشد.
وی افزود که دونالد ترامپ رئیس جمهور امریکا از طریق این عملیات نشان داد که زمانی که تصمیم تعیین تکلیف یک پرونده را اتخاذ میکند، بی شک به سمت پایان دادن به آن پرونده پیش میرود.
حیدر تصریح کرد که این گام حامل پیامهای بسیار خطرناکی به دشمنان واشنگتن و در راس آن ایران است به ویژه با توجه به اینکه اعتراضات در ایران رخ داده و ترامپ در توئیتی ادعای حمایت از معترضان در صورت سرکوب شدن را کرده است؛ این مساله نگرانیهایی حقیقی در تهران را ایجاد میکند هر چند که ممکن است در رابطه با ایران ابزارها و روشها مختلف باشد.
وی توضیح داد که دولت امریکا از یک روش در تعامل با بحرانها پیروی نمیکند، چرا که هر کشور شرایط و ابزارهای فشار خاص خود را دارد اما در هر صورت رویکرد کلی تغییر نکرده و این همان مسالهای است که موجب میشود ایران با نهایت احتیاط و عمل گرایی با پیامهای امریکا تعامل کند.
این تحلیلگر سیاسی که مقیم واشنگتن است، احتمال داد که در سایه این تحولات، تهران مجددا به سراغ واشنگتن برود اما این بار با رویکردی مختلف و شروطی جدید چرا که درک کرده تهدیدهای ترامپ دیگر برای مصرف رسانهها نیست بلکه در هر لحظه قابلیت اجرا دارد.
نزار حیدر بیان کرد که یکی از خطرناکترین ابزارهای ترامپ در مدیریت بحرانها، خدعه و فریب سیاسی است به گونهای که علنا شعار مذاکره میدهد اما در خفاء برای گزینههای نظامی و امنیتی برنامه ریزی میکند، همانطور که در دوره پیشین مذاکرات با ایران رخ داد، هنگامی که همزمان با فراخوانها برای مذاکره، امریکا برای عملیات نظامی و حمله اسرائیل آماده شد.
وی در پایان بیان کرد که سران ایران به خوبی از این معادله مطلع هستند و با آن با واقع گرایی بالایی برای جلوگیری از کشیده شدن به سمت تشدید تنش علنی با واشنگتن تعامل میکنند به ویژه پس از آنکه تجربه ثابت کرد امریکا تمایل بیشتری برای استفاده از زور و اجبار برای ترسیم مجدد توازنات منطقهای دارد.
زنگ هشدار به گروههای مسلح عراقی
از طرفی دیگر عصام الفیلی، استاد علوم سیاسی توضیح داد که واکنشها به پیامها و مطالبات امریکا از طرفی به طرف دیگر متفاوت است اما ایران به خوبی میداند که کوتاه آمدن در برابر ترامپ مطرح نیست چرا که هرگونه انعطاف اضافی ممکن است نظام ایران را در مسیری مشابه مسیر نظام سابق عراق قرار دهد و تهران این مساله را خط قرمزی وجودی خود میداند.
الفیلی اشاره کرد که نوع شروط تحمیلی امریکا بر ایران، از نظر ایران بسیار سخت و شدید است و حاشیهای حقیقی برای مانور به ویژه در رابطه با برنامه هستهای نمیگذارد اما فشار از سوی امریکا گسترش یافته و پرونده موشکی ایران را نیز شامل شده که این امر این احساس را تقویت میکند که واشنگتن اصل قدرت استراتژیک ایران را هدف قرار میدهد.
این استاد علوم سیاسی احتمال درگیری مستقیم که ایران در صورت احساس نزدیک شدن جنگ اقدام به حمله پیشگیرانه کند را بعید دانست.
وی درخصوص عراق نیز گفت که آنچه در ونزوئلا رخ داد، زنگ هشدار خطرناکی برای گروههای مسلح است چرا که واضح شده است بانک اهداف امریکا و اسرائیل گسترده شده و شامل صدها مواضع نظامی و امنیتی و مواضع گروههای مسلح شده است؛ امری که این گروهها را در برابر گزینههای محدود قرار میدهد حتی اگر برخی گروههای مسلح، اصل تحویل سلاح یا امتیاز دادن را رد کنند.
عصام الفیلی اشاره کرد که برخورد عراق با پیامهای مارک ساوایا فرستاده رئیس جمهور امریکا هنوز پایینتر از سطح چالش است. وی نسبت به این مساله که امکان مهار واشنگتن از طریق توافقات جزئی یا تفاهمات محدود وجود دارد، هشدار داد و گفت که ساوایا اقدامی شخصی انجام نمیدهد بلکه حامل پیام قاطعی از سوی شورای امنیت ملی و وزارت خارجه امریکا است.
الفیلی گفت که حمله امریکا به ونزوئلا موجب میشود دشمنان امریکا، وضعیت را با واقع گرایی بیشتری بنگرند، هر چند برخی طرفها لجاجت میکنند و نمیخواهند حجم فشارها را بپذیرند اما در نهایت یا داوطلبانه یا به اجبار به این مساله اذعان خواهند کرد.
وی در پایان تاکید کرد که کسی که زودهنگام از نوع چالشها مطلع شود، تواناتر است تا آن را مدیریت و از هزینه آن در آینده جلوگیری کند.
واشنگتن در حال اجرای شعار امریکای بزرگ
غازی فیصل، مدیر مرکز پژوهشهای استراتژیک عراق نیز گفت که تشدید تنش امریکا در قبال ونزوئلا را نمیتوان یک رویداد مجزا تفسیر کرد بلکه این رویداد در چارچوبی گستردهتر از الگوی تکرار شونده رفتار امریکا در صحنه بینالمللی است.
وی افزود که امریکا به عنوان یک ابرقدرت، همواره براساس منطق یک کشور عادی تابع قوانین بینالمللی عمل نمیکند، بلکه براساس ملاحظات امنیت ملی و منافع عالی استراتژیک خود عمل می کند.
او توضیح داد که این رویکرد به وضوح در گذشته درخصوص عراق و ساقط کردن صدام حسین و لیبی و سقوط القذافی و سوریه و حسنی مبارک در مصر و تجارب در سودان و یمن نمایان است.
غازی فیصل گفت که این سیاست مبتنی بر پیگرد نظامهایی است که امریکا آنها را متخاصم یا ناهماهنگ با رویکرد خود به شمار میآورد.
مدیر مرکز پژوهشهای استراتژیک عراق توضیح داد که امریکا به سمت شعار امریکای بزرگ که جهانی بدون دشمن، بدون رقیب و قدرتهای موازی که بتوانند مانع نفوذ امریکا شوند، میخواهد، حرکت میکند.
وی گفت که آنچه در ونزوئلا رخ داده و همچنین تشدید تنش مستمر با ایران و تنشهای فزاینده در خاورمیانه و امریکای لاتین، همه در چارچوب نبرد نفوذ با هدف جلوگیری از ایجاد اردوگاه سیاسی یا اقتصادی جایگزینی است که ممکن است فعالیتهای واشنگتن در جهان را محدود کند.
او در پایان گفت که پیام امریکا در این مرحله واضح تر و شدیدتر است مبنی بر اینکه امریکا آماده استفاده از ابزارهای مختلف سیاسی، اقتصادی و حتی امنیتی برای حفظ جایگاه منحصر به فرد خود در رهبری نظام بینالملل و جلوگیری از تغییر موازنه قدرت است.
همچنین بخوانید
حمله ترامپ به ونزوئلا یادآور خودبینی امریکا که منجربه تهاجم فاجعهبار به عراق شد
